Zapraszamy Wszystkich na spotkanie z Radomirem Witem – reporterem politycznym oraz pisarzem. Dyskusja będzie dotyczyła łączenia zawodu dziennikarza z aktywnością pisarską. Spotkanie odbędzie się w poniedziałek, 20 maja 2024 r., o godz. 9:45 w auli kolumnowej przy ul. Bednarskiej 2/4. Moderatorami wydarzenia będą prof. Dariusz Kuźmina, dr Jacek Mikucki oraz przedstawiciel Samorządu Studentów WDIB UW, Bartosz Niewiadomski.

Radomir Wit to dziennikarz telewizyjny i radiowy. Od czerwca 2016 r. pracuje jako reporter polityczny TVN24 i korespondent sejmowy, a od listopada 2022 r. jest gospodarzem autorskiego programu „Kampania #BezKitu”, emitowanego w piątkowe wieczory na antenie TVN24. Od 2020 r. prowadzi autorskiego politycznego vloga „Sejm Wita”, który jest dostępny na platformie TVN24 GO. W latach 2021-2022 prowadził dostępny na tej samej platformie program „#BezKitu”. Gościnnie prowadzi rozmowy w programach „Jeden na jeden” i „Tak jest”. Radomir Wit debiutował w 2010 r. we wrocławskim Radiu Traffic FM. W latach 2012–2016 był związany z Radiem ZET jako prezenter i gospodarz audycji. Od 2012 r. do 2016 r. współpracował jako reporter i prezenter z różnymi kanałami Telewizji Polskiej. We wrześniu 2023 miała miejsce premiera jego książki Sejm Wita o kulisach Sejmu i pracy dziennikarzy i dziennikarek politycznych. Natomiast w kwietniu 2024 ukazała się jego książka pt. Negocjatorzy policyjni. Zawsze chodzi o życie.

Serdecznie zapraszamy do udziału w wydarzeniu!

Poniżej przedstawiamy materiał wideo dotyczący zamykanego właśnie projektu badawczego Drangsong, który prowadziła dr hab. Agnieszka Ilona Helman-Ważny.

Celem projektu było zbadanie unikalnej kolekcji manuskryptów Drangsong, należących do tybetańskiej tradycji religijnej Bön. Kolekcja, składająca się z 280 różnych obiektów, w tym 2900 kart rękopisów, tsakli lub pojedynczych arkuszy papieru. Jest zapisem rytuałów odprawianych przez kapłanów królewskich Mustangu – obszaru niegdyś znajdującego się na terytorium królestwa Tybetu, a obecnie będącego częścią Nepalu. Manuskrypty nie były używane od czasów wygaśnięcia linii kapłańskiej w
latach pięćdziesiątych lub sześćdziesiątych ubiegłego wieku. Nazwa kolekcji manuskryptów ‘Drangsong’ wywodzi się od nazwiska rodziny, w domu której przechowywane są manuskrypty. ‘Drangsong’ (drang srong) to  tybetańskie określenie, które tłumaczy słowo rishi, czyli mędrzec, z sanskrytu. W kontekście tradycji religijnej Bön nazwa ta ma szczególne znaczenie – stanowi odpowiednik buddyjskiego Gelong (dge slong), oznaczającego w pełni wyświęconego mnicha, jednak w tym wypadku nazwa odnosi się do dziedzicznej sukcesji patrylinealnej kapłanów Bönpo.

W ramach projektu manuskrypty opracoywała międzynarodowa interdyscyplinarna grupa badaczy, prowadzona przez dr hab. Agnieszkę Illonę Helman-Ważny. Grupa ta pracowała w latach 2019-2024 na Uniwerystecie Warszawskim, badając każdy manuskrypt z trzech perspektyw. Po pierwsze, jako artefakt: końcowy produkt działalności kulturalnej, artystycznej i piśmienniczej na określonym obszarze; po drugie, jako wsparcie dla tekstu o znaczeniu kulturowym, który może, w połączeniu z innymi tekstami, przyczynić się do wzrostu naszej wiedzy o mało rozumianych obszarach religii Bön, także w odniesieniu do władzy politycznej; i po trzecie, na ile książka była świętym przedmiotem, a też repozytorium liturgicznych narracji i instrukcji, istotnym składnikiem żywej, choć zagrożonej, tradycji liturgicznego rytuału.

Dzięki projektowi badawczemu manuskrypty te zostały zaprezentowane na wielu międzynarodowych konfernacjach i wydarzeniach, docierając do szerokiej publiczności. W ten sposób osiągneły status międzynarodowo docenionego artefaktu, wychodząc z uprzedniego stanu badawczego zaniedbania.

Zapraszamy do zapoznania się z materiałem wideo, oraz z rozszerzonym opisem projektu zawartym w załączniku (w jęzku angielskim).

Załączniki:

Projekt Drangsong